Ben özgür bir güç avcısıyım
21 Mart 2024

Sayfayı ziyaret eden kişi sayısı

2083

Merhaba değerli (X)! Yakın zamanda sorunuzun metnini aldım ve cevaplamayı kabul ettim. Gündeme getirdiğiniz konu, şu anda birçok doğa bilimleri ve beşeri bilimler disiplinindeki en tartışmalı ve çatışmalı konulardan biri. Çeşitli dini öğretiler ve okült okullarında da aynı şekilde çok yönlü bir şekilde sunulmuş ve açıklanmıştır. Bu da kesinlikle tesadüf değil, çünkü “vizyon” konusu insan varoluşunun derin temellerine dokunuyor ve Gerçeklik, insan ve onların ilişkilerinin doğası hakkındaki tüm kabul edilmiş fikirler üzerinde soru işaretleri yaratıyor. Bu yüzden, hemen bir uyarıda bulunayım, bu, hiç de basit bir konuşma olmayacak!

Anlamsız kelime seline ve konusuz tartışmalara düşmemek için bazı detaylar konusunda hemen anlaşalım. Öncelikle bu yanıtın soruya dair yalnızca kişisel bakış açımı içerdiğini ve bunu kimseye empoze etmediğimi söylemek isterim. Ayrıca aşağıda sunduğum bilgilerin çoğunun sizin için tam olarak ikna edici olmayabileceğini de hesaba katmalıyız. Haklı olduğuma gerçekten eminim ve bu eminlik, kitaplardan, hikayelerden ya da entelektüel modellerden değil, kendi otuz yıllık pratiğimin sonuçlarından kaynaklanıyor. Bu nedenle Gerçeklik hakkındaki temel anlayışlarımız arasında büyük bir farklılık olduğunu ve bu nedenle karşılıklı anlayışa ulaşmak için özel bir hassasiyet ve hoşgörüye ihtiyacımız olacağını kabul ediyorum. 

Sanırım siz genç ve eğitimli bir bireysiniz ve bu yüzden klasik, modern-bilimsel dünya görüşünü benimsemiş olmanız gerektiğini düşünüyorum. Açıkçası, bu görüş bana mevcut haliyle pek çekici gelmiyor. Bilimsel başarıların birçoğu, kendi bilgilerimle örtüşse de çoğu bilim insanı tarafından henüz kabul edilmiyor. Maalesef, İ. Prigojin ya da G. Şipovgibi düşünürlerin fikirleri henüz genel kabul görmüyor. Paradigmanın koruyucuları henüz çevik üvey evlatlarını ortak sofraya davet etmiyorlar. Bırakın önce kendi aralarında anlaşsınlar. Şu anda orada olmamıza gerçekten gerek yok! Daha da fazlası, muhtemelen birçok yaygın terim, sizinle ve benimle farklı anlamlar taşıyacak. Bu durumlarda, tam bir karşılıklı anlayışa ulaşıncaya kadar anlamlarını sakin bir şekilde koordine etmemiz gerekecek. Aksi takdirde, potansiyel diyalogumuz, bir Yahudi ile bir Filistinlinin konuşmasına benzeyen bir groteske dönüşecek. Bunların nasıl sonuçlandığını ikimiz de çok iyi biliyoruz. Anlaştık mı? O zaman, devam edelim!

Sorunuzun anlamını, evrenin enerji alanlarını seyrederken “görenin” imgeleştirdiği “resmi” anlatma teklifi olarak algılıyorum. İşte burada, anlaşmazlığımız başlayacak. Burada, bir prensip üzerinde hemen anlaşmamız gerekiyor. Bu amaçla, hepimizin bir soruya cevap vermesini öneriyorum; “Sizce bu alanları kim “görüyor”?” Sanırım aynı şekilde cevap vereceğiz: İnsan. Değil mi? Mükemmel! Sadece bu kelimeye çok farklı anlamlar yüklediğimizden eminim. İmgeleştirmeyi de açıklığa kavuşturmamız gerekiyor. Görüyorsunuz, zorluklar çoktan başladı. Bu, karşılıklı anlaşmazlığımızın zincirinin daha ilk halkası. Peki, ne elde ettik? Konuşmamız, henüz tam olarak başlamadan, diğer kapsamlı konulara yol açtı. Şimdi, sizin ve benim açımdan insanın ve imgelemenin ne olduğunu belirlememiz gerekecek. Şimdilik bu belirsizliği not edelim ve devam edelim; çünkü bu konuya daha sonra kesinlikle geri döneceğiz

Sabrınızın bu yanıtı okumak için yeterli olup olmadığını bilmiyorum, ama benim başka çarem yok, yazacağım! Tahmin ediyorum ki, kendinizi gece bir dağın zirvesinde duran, gökyüzünde parlayan sayısız yıldıza dikkatlice bakan güçlü bir fiziksel beden olarak hayal etmek sizin için nispeten kolay. Biliyorum, biliyorum! Ben de yakın zamanda böyle bakıyordum. Muhtemelen, benzer gece uyanıklıkları sırasında, dünyayı ve kendilerini düşünen uzak atalarımız ilk kez insanlığın bu evrende önemli bir rol oynadığı fikrine ulaştı. Sanırım, bu tür anlardan itibaren, kendimizin önemli olduğu duygusunun aktif olarak yetiştirilmesi başladı. Bu süreç binlerce yıl sürdü ve bugün de başarıyla devam ediyor. Hepimiz, bugün yaşayanlar, buna katkıda bulunduk ve her birimiz kendi katkımızı yaptık. Bu anı hatırlayalım.

Ayrıca değerli (X), “evrim” kelimesinin ilk kez güzel ve anlaşılır bir şekilde kullanıldığını belirtelim. Bunu da not edelim. İşte şimdi, beyaz bir kağıt üzerinde bu muhteşem kelime ortaya çıktı. Bu kelime, “umut” kelimesi gibi, uzun zamandır tüm aydınlanmış insanlığa bir can simidi görevi görüyor. Bir nevrotik için diazepam gibi!

Umarım buna ihtiyacınız olmaz, çünkü seleflerimiz tarafından temel dogma statüsüne yükseltilen bir dizi yıpranmış eski aksiyom hakkında ciddi şüphelerimi ifade edeceğim. Örneğin, beni çevreleyen dünyanın objektifliği konusunda ciddi şüphelerim var desem nasıl tepki verirsiniz? Dahası, bu konudaki haklılığımı pratikte göstermeye hazırım. Yalnızca tartışmalar, yani konuşma ve mantık araçları ile bunu yapmak pek mümkün olmayacak. Görüyorsunuz, ne oluyor. Siz, benim iddialarımı “açıklamamı”, daha doğrusu, başka bir Gerçeklik modeli oluşturmamı istiyorsunuz. Ama bana açıklayın! Neden buna ihtiyacınız var? İki sözlü modeliniz olacak. Sonra ne olacak? Bundan dolayı daha uzun mu yaşayacaksınız, ya da ne? Model, Gerçeklik değildir! Biz Gerçeklikte yaşıyoruz, modelinde değil. Peki ne yapıyoruz? Gerçekliği mi öğreniyoruz yoksa onun entelektüel modelini mi araştırıyoruz? Ama örneğin, Ruh’u akıl aracılığıyla modellemek imkansızdır. Biz onu hiç algılamıyoruz. Bu nedenle, ona kişisel, zaten bilinen stoklarımızdan bazı özellikler atamamız gerekecek. İşte o zaman bir illüzyon ve bir tür kişisel önem duygusu elde edeceğiz. Hiçbir faydası da olmayacak!

Çünkü bu illüzyonlar, insanı kendi görkemli perspektifleri hakkında tatlı hayallere daldırır. Bu illüzyonlar, pratik çabaları herkesin farkına bile varmadan kendi kendine tekrarladığı lüks bir masalla değiştirerek, inisiyatifi tamamen kısıtlar. Peki, bu ruhsal prangalara ve entelektüel zincirlere, şık bir evrimsel pakette ne gerek var? Kendi önemimizi beslemek ve yetiştirmek için mi, daha önce bahsettiğimiz gibi? İnsanlığın gelişiminin, hatta en güzel evrimsel versiyonunun bile entelektüel bilgisine sahip olan herhangi bir kişiyi kendi sonundan kurtardığını gördünüz mü? Sonuç olarak, ne kadar güzel anlatırsan anlat, sonunda herkes için durum aynı! “Buna gerçekten ihtiyacınız var mı?” diye Odessa’da derler. 

“Keşke öyle olsa! Ama kendi sonumuzu hatırlamazsak, iyi bir hayat yaşarız,” diye cesur bir şekilde gözlerinizin içine bakarak cevap verecek riskli bir muhatap. Eh, ne diyebilirim ki, en azından doğruyu söyledi. Bu tür yaramazlar, Avrupa’daki kaplanlar gibi, az kaldı. Olanlar da kafeslerde. Diğer yandan, eğitimli ve kanunlara saygılı vatandaşlar, her ihtimale karşı, soruyu bile anlamamış gibi yapacaklar! Hem illüzyonu, hem kendi önemlerini, hem de kaçınılmaz sonu hakkında da…

Kimse bana açıklamadı; neden herkes sonsuza dek yaşayacağını düşünüyor? Evrim hakkında bir şey miduydunuz, “Bilgi” Derneği’nden bir konferanstan mı acaba? Eğer öyleyse, sizi hayal kırıklığına uğratmaktan başka çarem yok. Konferansçınız ya yanlış anlattı ya da kendisi pek bir şey anlamadı. Evrim, neyi kastettiğimiz ya da ne uydurduğumuzdan bağımsız olarak, herkese ve her birimize hiçbir garanti vermiyor ve vermeye de niyetli değil! O halde, bu ninniden vazgeçelim ve birbirimizi yanılgıya sürüklemeyi bırakalım. Kendi sorunlarımızla ilgilenelim. Konu hayati önem taşıyor! Başkasının fikrine güvenmek aptalca. Kendimiz ciddi bir şekilde anlamaya çalışmalıyız.

Gerçekten de, arkadaşlarım, hızla büyümeliyiz! Sonuçta,bizden başka kim, kim olduğumuzu, nereden geldiğimizi, nereye kaybolduğumuzu ve neden burada olduğumuzu anlayacak? Kendi olanaklarımızla, kendi sınırlılıklarımızın nedenleriyle dürüstçe yüzleşmeye başlamamızın zamanı geldi. Bunu anlamak zorundayız, çünkü korkunç ve aynı zamanda harika olan dünyamızda hayatta kalmak için bu şart. Söylebana değerli (X), dürüst ol, kaç kişiyi tanıyorsun ki, kendine bu tür soruları en az bir kez sormuş olsun? İşte görüyorsunuz! Ama herkes size, yüz yıl önce olduğu gibi, büyük bir akvaryum olarak hayal ettiği evren hakkında sıkıcı bir şeyler anlatabilir. Bu, yıldızların ve gezegenlerin döndüğü, kuyruklu yıldızların ve meteorların uçuştuğu, soğuk boşlukta sonsuz bir kapasite. Bir ezoterik ise, uzaklarda, zihinlerimizdekikardeşlerimizin birbirlerini ekmek-tuzla karşıladığını, sonunda kardeşlik ve ziyafetle geri kalmış medeniyetlerin kaderlerini “En Yüksek Galaktik Akıl” bayrağı altında çözdüğünüekleyecek. Diyelim ki, bu doğru. Peki ya ben ve siz? Sanırım ben de sizin gibi onların toplantılarına davet edilmedim ve ziyafette ağırlanmadım. Biz ne yapmalıyız?

Kozmik enerji operatörü kardeşimiz de “kolay lokma” değil. Mesela, modern lazer ve dijital bilgi teknolojilerini benim baleden anladığım kadar anlayarak, bu akvaryum uzayınınsıkıcı resmini zarif bir dokunuşla tamamlayabilir. Yakın ve uzak uzaylara, her “bağlanan” kişi, farklı çapta tüpler (kanallar) aracılığıyla bağlantı kuran, enerji ve bilgi dolu bazı kavanozların bulunduğunu söylüyor. Bu tüplerden, kayıtlara, bitmek bilmeyen bir enerji nimeti, lazer-dijital formda, yani Dijital olarak akar. Bağlan, eğer aptal değilsen. İndir, doyana kadar. O zaman neşeli ve refah dolu (enerji anlamında) bir hayat başlar. Fakat dünyada bağlanabileceğiniz tek bir yer var. Nerede mi? Bu kolay, nerede olacak! Tabii ki, tek ve yüce güçler tarafından işaretlenmiş olanın yanında. Görüyorsunuz, diğerlerinin yüce güçler tarafından musluklara ve vanalara girilmesine izin verilmiyor. Yüzleri uymadı. Maneviyatla da,görünüşe göre, işleri pek iyi değil. İşte durum bu!

Hepsi bu kadar sıkıcı ve üzücü! Büyük bir hayal kırıklığı bu coşkulu Galaktik kardeşlik ozanlarını ve kasvetli sıhhi tesisat evreninin yazarlarını, gerçek Gerçeklikle ilk karşılaşmalarında bekliyor. O gerçeklik, antropozofist Rudolf Steiner’ın, Madame Blavatsky’nin ya da Edouard Schuré’nin şekerli, entelektüel şemalarından ya da daha az yetenekli takipçilerinin lazer ve sıhhi tesisat hakkındaki düşüncelerinden son derece uzaktır.

 

Evet! Son yıllarda, hatta on yıllarda, entelektüel dünya modellerinin sayısı, kalitelerinin düşmesiyle birlikte hızla arttı. Çağdaşlarımızın henüz kozmik modelleme konusunda takdire şayan bir eser yaratmadığını iddia edebilirim, ancak bu alana yığınla kahin ve yarım yamalak eğitim almış kişiler akın etti. Bu kardeşlik arasında orta ve hatta yüksek eğitimli olanlar da var. Tabii ki, diplomaları var ama eğitimle ilgili ciddi bir problem var. Burada, Okültizmin Altın Çağı ve onun parlak liderlerini hatırlıyacaksınız. Nerelerdesiniz, geçmişin entelektüelleri? Nerelerdesiniz, Uspenskiy ve Heindel, Besantve Gurdjieff? Daha eski olanları hatırlamak bile zor. Ah! Neredesin Plotinus, Pythagoras ya da Paracelsus?

Ancak, bu yeni dalga halka daha yakın. İçlerinde uysal olanlar var, gerekirse çevik olanlar. İnsanların teoremler, şemalar, diyagramlar veya felsefi düşüncelerle başlarını ağrıtmaya ne gerek var? Önemli olan, sağlam bir unvana sahip olman ve bir düzine Sanskritçe kelimeyi takılmadan söyleyebilmen. Çakraları, zaten doğuştan herkes bilir, onları karıştırmazlar.Elbette, en önemlisi, bir Yüce Güç tarafından sana Gerçeği yayma özel yetkisinin verilmiş olması. Ama halk Güçler hakkında bir fikre sahip değil. Yüce dedi ki, “Herkes peşinden koşacak.” Fakat yüce güçlerin bir temsilcisinden yetki almak nedir ki? Sonuçta o, emir altında bir insan, söyleneni yansıtıyor. İşte böyle, aç kalan peygamberler, Mesihler, Yüce Güçlerin elçileri, kara büyücüler, var olmayan tarikatlarınüstatları ve parlak gurular, uyanık serseriler ve tembel aptallar ve son olarak, sadece ruhsal olarak hastalar ekmek yerlerine koştu. Her şey satılıktır: sağlık, mutluluk, aşk ve hatta saklı Bilgi. Satılmayan ne varsa, insanlar ödemeye razı olduğu sürece, neden satılmasın? Entelektüel Gerçeklik de herhangi bir itirazda bulunmuyor. İleri görüşlü insanlar bilgi satın alıyor. Ölümsüz olmak ve insanlığı özgürlüğe yönlendirmek için bilgi satın alıyorlar. Hem asil hem de prestijli! Daha basit düşünenler için, Eden Bahçeleri’nin bir köşesini ölümden sonra yaşamak üzere peşin ödemeyle teklif edebilirsiniz. Bu, bu yaşamda yüz yaşındaki bir kadından “bekaret kemeri”çıkarmaktan çok daha kolay gerçekleştirilebilir bir hizmet, ancak bu tür hizmetler de sunulmaktadır.

İnsanlık delirmekte! Dahası bu, tahmin edilen en korkunç şey bile değil! Bilinmeyenden korkarak, ruhsal huzur ve finansal refah vaat eden herhangi bir alçağa kendini teslim etmeye hazırlar. “Körler körlere yol gösterir” dedi İsa. Bu sözleri bizim için söyledi ve tabii ki haklıydı!

Bu nedenle, bugün “gerçekliği görme” teması hiç olmadığı kadar önemli. Eğer kendimiz öğrenmek istemiyorsak, korkuyor veya zamanımız yoksa, en azından zaten eğitimli olanların Gerçeklik hakkında ne söylediğini dinleyelim. Fakatsunduğum açıklamalar, mevcut dünya görüşü sistemine sığmıyor. Bu genel kabul görmüş düşünceler, aramızdakilerin çoğunun kafasında, Newton’un zamanlarından beri değişmeden kalan üç yüz yıllık eski düşünceler. Pek çoğumuzun, o zamandan bu yana fizikte çok şey değiştiğine dair pek ilgisi yok. En azından Einstein’ın görelilik teorisini alalım. Elbette, bizim için anlaması kolay değil. Kimimizin zamanı yetmiyor, kimimizin eğitimi. Biz fizikçi değiliz ve teorik detaylara dalmanın ne anlamı var? Fakat, orada herkesin bildiği, ancak nedense toplu bilinç tarafından kabul edilmeyen ve dolayısıyla mevcut dünya görüşüne dahil edilmeyen açık gerçekler var.

Örneğin, herkesin okulda “öğrendiği” ünlü E=mc² formülü! Burada “c” harfi ışık hızını simgeliyor. Bildiğiniz gibi, ışık hızı sabit bir değerdir, yani bir sabit. Öyle mi? Öyle! O zaman bir cismin kütlesi (m) enerjiye (E) eşdeğerdir. Hangi kütle? Herhangi bir kütle! Örneğin, fiziksel vücudunuzun kütlesi. İşte çıkıyor ki, vücudunuzun kütlesi enerjiye “eşit”, sadece sabit bir değerle çarpılmış. Ben seminerlerde insanların enerjiden oluştuğunu söylediğimde, birçokları inanmıyor ve kanıt istiyor. Neyi kanıtlamam gerekiyor ki, bu zaten herkese uzun zamandır bilinmiyor mu? Kendi vücutları konusunda birçokları şüphe ediyor. Ama bir kilo uranyum enerjiye dönüşüp nükleer bir patlama olduğunda herkes bunu kabul ediyor. Garip bir şey bu dünya görüşümüz! Yine de Einstein başlangıçta pek çok kişi tarafından inanılmadı, ta ki atom bombası icat edilene kadar. İşte görüyorsunuz, dünya görüşümüzün bilimsel gerçeklerle ne kadar az ilgisi var. Benim sözlü ifadelerimden bahsetmiyorum bile. Açıkça bir seçicilik var dünya görüşümüzde.

Bazı şeyleri gerçek faktör olarak kabul ederken, kabul etmek istemediklerimizi kabul etmiyoruz ve kanıt talep ediyoruz. Hiroşima ve Nagazaki’nin yıkıma uğraması, kütlenin enerjiye dönüşümünün sonucu değil mi? Oysa kütlenin kendisi o kadar da büyük değildi, kritik olarak adlandırılıyor ama bakın ne kadar çok zarara yol açtı birdenbire enerjiye dönüşünce. Ya da başka bir örnek alalım.

Öğrencilerime, Dünya’da antik çağlarda enerji-bilgi jeneratörleri olarak kullanılan yapılar olduğunu sık sık söyledim. Bunlardan bazıları modern insan için tehlike arz etmezken, çoğu organizma üzerinde net bir olumsuz etkiye sahiptir. Bunu anlattığımda, çoğu dinleyicimin buna inanmadığını görüyorum. Ne de olsa sadece bir yapı! Nasıl sağlığa zarar verebilir? Ancak, modern fizik, bu yapıların insanlarda psikopatolojilerin ortaya çıkmasının fiziksel nedenlerini açıkça açıklar. Özellikle, herhangi bir yapının, söylenen bir kelimenin ya da hatta yazılan bir harfin, fiziksel vakumun düzlemsel-paralel yapısında belirli bozulmalar yaratması ve buna karşılık vakumun, bir torsiyon alanı yaratarak bu tür bir bozulmaya tepki vermesi artık kabul edilen bir gerçektir. Bu fenomene “şekil etkisi” denir. İşte bu yüzden, Meksika piramitleri, İngiltere’deki Stonehenge anıtı veya Mısır ve Yunanistan’daki dini yapılar öyle bir şekle sahipti ki, yapımına yanıt olarak vakum belirli bir tür torsiyon alanı yaratıyordu. Yeni oluşan torsiyon yapısı solak bir dönüşe sahipse, onun etkisi modern bir insanda halüsinasyonlar, görüler, varlık hissi veya her şeyi tüketen bir korku yaratacaktır, örneğin, Ortodoks kiliseleri öyle bir forma sahiptir ki, vakum onlara yanıt olarak sağa dönen bir torsiyon alanı yaratır. Bu tür bir alan, insanı bir dizi hastalıktan bile iyileştirebilir.

Ya da “hakikat bir bebeğin ağzından konuşur” denilen bilinen ifadeyi ele alalım. Daha basitçe, Gerçek, bir insanla bir bebek gibi iletişim kurar. Burada ne anlatılmak istendiğini açıklığa kavuşturalım. Bence, bu yaygın ifade, insanın Gerçeklikle etkileşiminde titreşimsel bir ilkeyi tam olarak ifade ediyor. Gerçekten de bir bebek sesler çıkarır, yani hava titreşimleri (vibrasyonlar) yaratır, bu da annenin kulağındaki kulak zarını titreştirir. Bu seslerle bebek, yetişkinlerin belirli kelimelerle ifade etmeye alışkın olduğu enerji durumunu ifade eder: acı, mutluluk, açlık, korku vb. Bebek henüz ne kelimeleri ne de onların anlamlarını bilir. Sadece belirli titreşimler aracılığıyla kendi enerji durumunu aktarır. Dikkat edin, bu titreşimlerinanlam yüklü kelimelere dönüştürülmesi işlemi annenin kafasında gerçekleşir. Belli titreşimleri kendi vücudunda algılayarak, her birini yetişkinlerin belirli bir kelimeyle ve özgül bir anlamla tanımlamaya karar verdiği durumlar olarak tanımlayan annenin, bebek de tam olarak titreşim aracılığıyla kendi durumunu annesine aktarır. Titreşim dili evrenseldir. Herhangi bir ulustan kadın, diline bakılmaksızın, örneğin aç bir bebeğin titreşimini (sesini) her zaman anlayacaktır. Titreşim iletişim yönteminde, dil engeli yoktur, çünkü bu durumda insan doğrudan titreşimi algılar, onun kelimelere kodlanmış modelini değil.

Başka bir deyişle, bebek ve Gerçeklik bize kendi durumları hakkında doğru bilgiyi titreşimler üreterek ve bunları kelimelerle kodlamadan aktarır. Biz yetişkinler ise, bu titreşimi alır almaz onu bir kelimeye dönüştürüyoruz, yani basitçe kodluyoruz, böylece büyük ölçüde basitleştiriyoruz. Her kelime için önceden belirlenmiş bir dizi anlamımız var ve bu anlamları belirli bir eylemler dizisi için yanıt verme karakterini ve sırasını oluşturmak için kullanıyoruz. Her kelimeye anlam yükleyerek, başlangıçtaki titreşimden daha da uzaklaşıyor, yani onun modelini daha da karmaşık hale getiriyoruz. Sonuç olarak, bebek bize Gerçeği söylerken, biz ön işlemlerle onu kodlayıp yorumladığımız için sadece bu Gerçeğin modeliyle uğraşıyoruz. Modelimiz başlangıç titreşiminden ne kadar farklıysa, “Gerçeğin Sözü”ne uygun bir yanıt organize etme şansımız o kadar az olur. Bu yüzden, kişisel yollarımızı seçerken neredeyse sürekli hata yapıyoruz. Gerçekliğin titreşimlerini kelimelere kodlama ve kodlanmış kelimeye özgül bir anlam seçme işiyle meşgul olan entelektimizdir (aklımızdır). Bu yüzden dünya görüşümüz “entelektüel” olarak adlandırılır. Bebek ve Gerçek hakkındaki başlangıç ifadesine geri dönersek, Gerçekliğin bizimle titreşimler aracılığıyla gerçek bir temas kurduğunu, ancak bizim onları entelektüel modellere dönüştürdüğümüzü, bu modellerin genellikle aşırı basitleştirmeler ve yazarların anlamsal keyfiliği nedeniyle yetersiz kaldığını anlamamız gerekir. Yani, aynaya kızmadan önce, kendi yüzümüzle ilgili sorunlara bakmalıyız. Gerçeklik bize konuşuyor, ama biz pek dinlemiyoruz. Dinlemek için zamanımız yok, entelektüel modeller oluşturuyoruz!

Bir de şu var: Herhangi bir dalga süreci, yani dalga, enerji taşır. Bu nedenle, Gerçeklik bizimle “konuştuğunda”, bize aynı zamanda enerji de gönderir. İşte bu enerjiyi, gelen sinyalin konvansiyonel yorumuyla kişisel entelektüel modeller oluşturmak için favori oyunumuzda harcıyoruz. Elimizde kelime ve anlamı olmayan sinyalleri basitçe önemsiz olarakkenara atıyoruz. Bu durumda, Gerçeği kendi kurallarına göre “dinleme” isteksizliğimiz, insan enerji bedeninde benzersiz bir enerjinin eksikliğine yol açar. Enerji eksikliği, fiziksel algı düzeyinde çeşitli hastalıklar olarak tanımladığımız şeye neden olur. Bu yüzden, çoğu hastalığımız, aşırı büyütülmüş egomuz ve Gerçekliğin hafifçe titreşen “sonsuzluk sesi”ni doğrudan algılama konusundaki isteksizliğimizden kaynaklanır. Bu ses bize farkındalık enerjisi, yani yaşamı taşır... 

Devam edecek...

“Aurora Borealis” Uluslararası Çevre Derneği Başkanı,

Kosmoenergetika biliminin kurucusu Akademisyen V.A. Petrov.
 

Çeviren & Derleyen

Cemre ÖZKAN

Mehmet Levent ÜNAL

UYARI: İşbu blog içerisinde yer alan bilgi ve uygulama teknikleri tedavi amacı taşımamaktadır. Söz konusu bilgiler bu tekniği öğrenmek için eğitime katılan katılımcıyı bilgilendirmek amaçlı olup sağlık hizmeti niteliğinde değildir.Verilen bilgiler hiçbir şekilde tanı ve tedavi amaçlı kullanılmamalıdır. Tanı ve tedavi mutlaka doktor tarafından yapılması gereken ciddi bir işlemdir.
Her türlü hastalık ve benzeri tedavi gerektiren sorunlarınız için dokturunuza danışınız.